14 Ekim 2011 Cuma

kısa bir tatil..

   evet 4 günlük tatilimiz bitti ve biz evimize döndük..tatil bu maceraya tam denk gelecek bir kelimemi pek bilemiyorum gerçi:(evet evet maceraydı...özellikle dönüşümüz tam bir aksiyondu..
  çok uzun tutmayayım anlatacaklarımı..Antalya da uçaktan indik 2 saatlik bir otobüs yolcluğuyla Alanyada kalacaımız otele vardık..güzel bir 4 günün ardından..pazar günü 12 de Antalya havaalanındaydık..uçağımız 13:40 da olduğundan rahat rahat işlemlerimizi hallederken birde ne görelim eşimin uçak bileti dışındakiler yani benim ve çocuklarınkiler yanmış..meğer biletleri aldığımız şirket bizim dönüş biletlerini Antalyaya geldiğimiz günün öğlenine vermiş..bizde eşimin biletine baktım dönüş saati için diğerlerine bakma gereği duymadık..ailecek alındığı için biletler..neyse firma yetkilisi eşime ''sen git biletin yanmasın diğerleri öbür uçakla gelir''diyor..nasıl bıraksın bizi 3 çocuk ve ben..aman Allahım..olmaz öyle şey dedi eşim..uçakta boş yerde yokmuş yeni bilet alıpta gidemiyoruzda..bir sonraki uçak 22:45...ahh çıldırıcam..hadi oğlanlar neyse bi şekilde oyalanırlarda Berra ile naparım okadar saat havaalanında..okadar kızdım ki..oan biletleri aldığımız şahısı arayıp ağzıma geleni söyleyebilirdim..eşim ben gidince ilgilenicem falan dedi de sakinleştim..bide şirket sahibi arkadaşı yoksa ben yapacağımı bilirdim..benim karadeniz damarım tutsaydı..ahh onları kim alırdı elimden..
  biz biletlerle uğraşırken hafif hafif yağan yağmur hızlanmaya başladı..sonra başka bir firmadan yeni biletler aldık..saat 15:20 ye..geçtik oturduk uçak saatini bekliyoruz..bir saat...iki saat..sürekli rotar anonsları yapılıyor..dışarısı kıyamet..nasıl bir yağmur..bize yiyecek içecek dağıtılıyor..ahh diyorum bu gece burdayız herhalde..nihayet uçağa biniyoruz..uçağın merdivenlerini çıkana kadar üzerimiz Berraya sardığım havlu sırılsıklam oldu..uçakta örtü dağıttılar kurulandık..havalandık 5 dakika sonra uçak hava boşluğuna düştü..bağırışmalar..noluyo nidaları..sonra hemen düzeldi Allahtan..pillotta hemen anons yaptı korkulacak birşey olmadığına dair..55 da.nın sonunda istanbula geldik..çocuklara dedimki ''oğlum öpün yeri vatan toprağı çok şükür geldik..''
  bebekle tatil yapmak ayrı zorduda bide yolculukta böyle sıkıntılar yaşanınca..off ki off..bizde sonra Antalyada sel olmuş zaten..işte böyle bir maceraydı yaşadıklarımız ki ben kısa geçtim..tatil fotolarımızda diğer yazıya kalsın ozaman..sevgiler..

4 Ekim 2011 Salı

bu aralar..

  yapılacak okadar çok işim varki..sanmayın ki ben bazı blog arkadaşlarım gibi çookk becerikliyimde işlerim yoğun yetiştiremiyorum..benimki sadece tembellik:((evdeyim şu sıralar..yani..hani eskiye nazaran :)hafta sonu annemlerdeydik çocuklarla..pazar günü Halim gelip aldı ve eve döndük..geldiğimden beri  çamaşır yıkayıp asıp katlıyorum..bu akşamda hayırlısıyla ütülerimi yaparsam..şimdilik bu durum idare edecek beni..
  perşembe günü ufak bir tatile gidiyoruz Antalyaya..pazar akşamı döneriz inşallah..çocuklar çok sevinçli.tatilden çok ilk kez uçağa binecekleri için mutlu ve heyecanlılar..
  artık gelince güzel fotolarla görüşürüz dostlar..dualarda unutmayın bizide:))

29 Eylül 2011 Perşembe

..heyy dostum merhaba..

  iki aylık bir aranın ardından herkese merhaba..evet iki aydır internetimiz yoktu..bağlantı hallolunca ilk işim bloga girmek oldu..sizleri blog arkadaşlarımı çookk özledim:))şimdilik birkaç arkadaşımın sayfasına bakabildim..inşaallah vakit buldukça iki aylık kayıbı gidermeye çalışacağım:))eee keyifler nasıl bakalım..umarım herşey yolundadır..biz 3 aylık bir tatilin ardından maratona kaldığımız yerden devam ediyoruz..çok şükür..
  size anlatacağım şeyler tabiki var..iki aylık birikim kolaymı??yavaş yavaş hepsini yazacağım buraya..yurtdışında yaşayan kendileriyle sadece mailleşmek suretiyle görüşebildiğim arkadaşlarım bir ses ediverin hele..bir kaçınıza mail attım ama cevap alamadım..özlendiniz..

4 Temmuz 2011 Pazartesi

şile..


sıra geldi beyefendilerin tatil resimlerine..gerçi bu ufacık tatil kaçamağı onların dişinin kovuğuna gitmeyi ya..neyse artık iğneadada doyarlar denize..sonra nereye gideceğimizde Allah kerim..bana kalsa şöyle bir karadeniz turunu tüm deniz,kum ve güneş üçlemesine yeğlerim..gerçi Berra ile nasıl olur uzun araba yolculuğu onuda bilmiyorum..eve geldik yıkanıp paklanma faslından sonra ee karınları acıktı tabi:)yemek içmek derken bizim dörtlü(Alperen,Kerem,Alihan ve Emrecan-kuzenler-)oturdular okey başına..oynamayı çok bilirlermiş gibi..gerçi iyi oldu bizim açımızdan.en azından belli bi süre sesleri çıkmadı.ertesi gün gece 23:00 sularında da döndük evimize..

3 Temmuz 2011 Pazar

tatil başlasın..

  tatil başlasın artık değilmi?biçok kişi için tatil yarılanmış olsada bizimki biraz geç başladı..geçen hafta sonu şiledeydik..benim 3 numaralı görümcem orada ikamet ediyor..hem ziyaret hem küçük bir kaçamak olsun dedik..şileye varmamızla çocukların denize ne zaman gidicez demeleri bir oldu..haklılardıda..şile haladan çok deniz demek onlar için:))bizde hemen hazırlandık tuttuk sahilin yoluna..gidişi güzel yokuş aşağıda dönerken evlere şenlik..resman can çekişiyoruz..helede kucağımızda sürekli birbirimize pasladığımız Berra'cık olunca..
  oğuzhan abisinin omuzlarında halinden gayet memnun Berra..                                                              

                                                                                                           
...taki denize görene kadar..okadar korktuki denizden..zaten son bir kaç aydır yıkanırkende çok ağlıyordu..bukadar suyu bir arada görünce yıkanacak zannetti herhalde:)
  kucağıma yatıp ağlamaya başladı..sonra kovasına deniz suyu doldurduk kumla oynadı biraz ama yok..keyfi hiç yerine gelmedi..en sonundada kucağımda uyuyakaldı..

22 Haziran 2011 Çarşamba

Gündem Türkçenin çocuklarından muhteşem konser ZAMAN

Gündem Türkçenin çocuklarından muhteşem konser ZAMAN
dün akşam seyrettinizmi bu muhteşem geceyi??9 senedir hiç bıkmadan usanmadan seyrediyorum..ve her seferindede çok heyecanlanıp duygulanıyorum..
şükür ki atılan tohumlar filizlendi..senelerin emeği,akıtılan gözyaşları,edilen dualar..o kadar çok insanın emeği varki bu hizmette..hepsine maşaallah..anavatandan yola çıkan,dünyanın dört bir yanına giden abiler ablalar sizlerle ne kadar gurur duysak az..sayenizde bizimde ğöğsümüz gururla kabarıyor..belki-inşaallah-bizimde bu çorbada zerre miktar tuzumuz vardır diye seviniyor,övünüyoruz..
davetlilerin çocukları ayakta alkışlamaları beni ne kadar gururlandırdı ki gözyaşlarımı tutamadım..zaten ben her sene büyük bir heyecanla olimpiyatları bekleyip seyrettikten sonra böyle koyveriyorum..napayım okadar güzellerki..o kadar bizdenlerki..sarfedilen emek okadar ortadaki..yapılan hizmetin büyüklüğü ve niyetin halisane oluşu okadar belliki..başka türlü olsaydı-hani bazı beyin yoksunu insancıkların düşündüğü gibi-bunların altında başka niyetler amaçlar olsaydı muhakkak bi yerlerden fire verirdi..bu çocuklar öğretmenlerinden,belletmenlerinden o sıcaklığı,samimiyeti ve içtenliği göremeyip hissedemeselerdi bu harika sonuç ortaya çıkmazdı..
söylenecek yazılacak okadar çookk şey varki..benimki gibi kelime yoksunun beceremiyeceği kadar çookk..zaten maşaallah kalem ehli yazıyor..bana gerek yok..herşey ortada..
benimde arkadaşlarımın bir kısmı şuan yurtdışında vazifeli..yaptıkları fedakarlıkları,çektikleri zorlukları ve burada bırakıp gittikleri rahat ve müreffeh hayatlarını bizzat biliyorum..onların hepsinden Allah razı olsun..onlar fedakarlık yapıp oralara gitmeselerdi bugün bu manzaralar karşısında bizde hakkımız olmadan gururlanma payesini kandimizde bulamazdık..
hizmetdaşlarım;bunlar sizin başarılarınız..Allah birinizi bin eylesin..yeryüzü var olduğu sürece sizlerde daim olun..Rabbim himmetinizi a'li ,hizmetinizi kabul eylesin..birgün biryerlerde bizlerede söz hakkı tanınıp sorulursa ;vazifelerini yaptıklarına şahitmisiniz diye cevabım şudur;BİN KERE RAZIYIM..MİLYON KERE RAZIYIM..onlar vazifelerini yaptılar..biz -ben- ise ancak yollarda tökezleyip düşünlerden olduk..

20 Haziran 2011 Pazartesi

yaz...

bu sene de böyle oldu napalım..baharı içimize çekip iliklerimize kadar hissedemeden yaz geldi..olsun..geldi ya..cam pencere açıldı..güneş ışınlarını her yere ulaştırdı..
  yaz güzelde özellikle İstanbul çok nemli olduğu için bazen nefes almakta zorlanıyoruz..ama şikayetçimiyiz..haayyıırr..her yer yemyeşil..çiçekler rengarenk..seviyorum yazı..bide benim gibi büyük şehirin küçük bir semtinde doğayla içiçe bir yerde oturuyorsanız dahada keyifli oluyor yaz..bizim hiç pikniğe gidelim olayımız olmaz mesela..kapımızın önü piknik yeri..gölge istediğimizde otururuz bahçedeki bir ağacın altına demleriz semaverde mis kokan çayımızı..canımız istediğinde yürürüz rahatlıkla..ben arada bisiklete binerim ormana doğru..okadar huzur verici ki..tarifi yok bunun..bizzat yaşamak lazım..buralara çok zor alışmış olsamda seviyorum artık yaşadığım yeri..artık şehir merkezleri benim için sadece alışveriş doktor ve belki değişiklik olsun diye var..